مغز مهربان

23در آغوشت رها کردم خودم را,شاد خندیدینگاهم کردی و عمق نگاهم را تو سنجیدیچقدر بیهوده گشتم درمیان آدمک هایتتو تنها عاشقم بودی و رنجیدی و بخشیدیکسی حرف من شیدای عاشق را نمی فهمدصدایم را که بشنیدی تمامم را تو فهمیدیقلم رقصد میان دست هایم,شاد شادم منخدای قلب فیروزه,تو در سنگم درخشیدیفیروزه رادمنشی مغز مهربان...

28

پدرم,واژه به واژه سخن عشقی تو
عمق این قافیه ها دور شوند,شعری تو

حرف هایت همه بر جان و تنم حک شده اند
کج روم,کج نشوم,مرشد این ذهنی تو

قهرمان دل این دختر دیوانه تویی
همه باورم از واژه ی یک مردی تو

من وجودم به وجود نگه ات وصله شده
تو نگهبان وجودی,نفسی,عشقی تو

فیروزه رادمنشی

96/1/21

موضوعات مرتبط: شعر ، عکس نوشته
برچسبها: فیروزه رادمنشی , شعر , عشق , پدر , عکس نوشته مغز مهربان...

27

تو رابه جان لحظه ها,مرا قضاوتم مکن
اگر قضاوتم کنی,دگر شماتتم مکن

تو جای من نبوده ای,تو جای دل نمرده ای
به آخرم رسیده ای,فقط قرائتم مکن

تمام لحظه های من خدای من کنار من
کنار من نبوده ای,فقط جسارتم مکن

شکستم وشکستی ام,شکستنی ترین شدم
تمام عمر سنگ سنگ,تمام,غارتم مکن

فیروزه رادمنشی

96/1/15

موضوعات مرتبط: شعر
برچسبها: فیروزه رادمنشی , شعر , قضاوت , سنگ , خدا مغز مهربان...

29چه گویم از غمت,حاشا که پایانی نداردبسوزد سنگ من,دردا که درمانی نداردچو رسوا گشت موج بی نوا آشفته نالیدکه این ساحل برای عاشقی پایی نداردبه رسم عاشقی,شاعر شدم,سرما نگیرمتمام از عشق گفتم,شعر من لافی نداردچو لفظ شاعری بر ناف من بستند,سرودممگر شبدر میان لاله ها,جایی ندارد؟چه خواهد شد,پایان قصه ی م مغز مهربان...

30

بی تو اما با تو,من در کوچه ها پرمی کشم
در میان خاطراتت,دم به دم سر می کشم

ماهی آشفته حالم,تنگ من دریای من
بر همه دیوارهای تنگ خود در می کشم

خرده سنگی گشته ام,از بس که سرما خورده ام
چای داغ شعر را با جان دل,بر می کشم

حافظا,بهر شفایم یک غزل تجویز کن
ورنه با این حال آشوبم به آخر می کشم!

فیروزه رادمنشی

96/3/10

موضوعات مرتبط: شعر
برچسبها: فیروزه رادمنشی , شعر , عشق , ماهی , دریا مغز مهربان...

31قصّه ی مجنون ما آخر چرا لیلا نداشت؟ماجرای ماه و ماهی انتها پیدا نداشت!کودکی آشفته شد،پرسید،ای مادر چرا؟شمع بهر عشق پروانه کمی سرما نداشت؟آدم عاشق حوایش جان بخواهد می دهدسیب و گندم چیست؟عشق از ابتدا معنا نداشتمن که می دانم دلیل وسعت دریا ز چیستاشک موج عاشق وتنهاست،ساحل پا نداشت!سکه اصح مغز مهربان...

چای تلخم را با یاد نگاهت می نوشم...

اندام به اندام وجودم یاد تو می افتند...

وهمه باهم یکصدا فریاد می زنند...شیرین بود...مجنون...

و من با تمام وجود تلخی این شیرینی را سر می کشم...

فیروزه رادمنشی

96/4/13

موضوعات مرتبط: عکس نوشته ، دل نوشته
برچسبها: فیروزه رادمنشی , مجنون , عشق , چای تلخ , شیرین مغز مهربان...

روزگاری آنقدر در دوی سرعت زندگی دویدم که از نفس افتادم...من تنها یک هدف داشتم:شدن نشدنی ها...از نفس که افتاده بودم گوشه ای نشستم،نفس نفس می زدم...ولی در فکر یک انرژی تازه بودم...برای ادامه دویدن....که ناگهان یک انرژی بی نهایت به قلبم سرایت کرد....انرژی از جنس خدا...با خود گفتم دویدن بیهوده کافی مغز مهربان...

در عمق آدم ها رفتن کاری بس خطرناک است...شخصیت های را خواهی دید که هر شخصیتی تاب باورش را ندارد...مهربان های سنگدل...سنگدل های مهربان..نادان های دانا...دانا های نادان...دلسوز های باسیاست...سیاستمداران دلسوز...عاشقان بی قلب...بی قلبان عاشق...و...حاصل کاوش من در انسان ها یک جمله بود......من مغز مهربان...

قلب؟!کلمه عجیبی ست!می گویند زندگی ما در دست اوست...هوس کند،نابودت می کند...انسانها قلب رامنشا عشق می دانند!مگر می شود؟می گویند احساسات ومهربانی از او نشات می گیرد!انسانهای مهربان و صبور قلب بزرگی دارند!عده ای می گویند انسانهای بزرگ،قلب بخشنده ای دارند!ولی...از نظر من...واقعیت چیز دیگریست... مغز مهربان...